De First Great Awakening vond plaats in de 18e eeuw en was een brede opwekkingsbeweging in de Amerikaanse koloniën, waarin predikers opriepen tot persoonlijke bekering en een levend geloof. Bekende voorgangers, zoals Jonathan Edwards en George Whitefield, benadrukten de noodzaak van wedergeboorte en spraken grote menigten toe. Deze beweging bracht een hernieuwde geestelijke ernst en doorbrak formeel en oppervlakkig geloofsleven. In de 19e eeuw volgde de Second Great Awakening, die zich nog sterker richtte op massale bijeenkomsten en een bredere betrokkenheid van de samenleving. Deze tweede opwekking leidde niet alleen tot geestelijke vernieuwing, maar stimuleerde ook maatschappelijke hervormingen en de verdere verspreiding van het christelijk geloof in Noord-Amerika.